Eminim üfürizma nedir bilmiyorsunuz, ama tahmin ettiniz. Aforizmanın uydurulmuş şekli. Yani kıymeti kendinden menkul birinin uydurduğu ve özdeyiş olduğuna inandığı laf salatası.

Daha fazla işi karıştırmadan başlayayım. Kalamar kişisel kanıma göre pek de lezzetli bir deniz yaratığı değildir. Hani kimi una bulayıp o kızgın yağa atsanız iyi olacakmış gibi geliyor bana. Zaten ahtapot, 4 ayaklıların derileri, bazı böcekler vs yağda kızartıldığında benzer oluyor.   Yani deniz kokusu dışında bir katkısı yok. Ancak çiğneme keyfi güzel. Tat var ise yağda kızartılmış olmasında geliyor, veya ızgaradan. Her halükarda kalamar yağda ancak yağda güzel. Bunu bir yerlere not alınız.

Bu korona günlerinde akşam annemle konuştum ve bulgur yatağında (bu lafa da bayılıyorum, bulgur üzerinde değil,  yatağında deniliyor zira ülkemizde yatak hassas) kalamar yapacağımı söyleyince, olmaz öyle yemek demedi ama özenti dedi, tabii öyle de demedi zira annem çok kibar ve dikkatlidir. Ama ben anladım.  Ve onun sesinin rengi nedeniyle esinlenme ve kandırma üzerinden ülkemizi düşündüm.

Neyse laf çok uzuyor. Sonuçta dediğimi yaptım. Size anlatayım:

Bulgur: Bir kişi için iki çorba kaşığı bulgur. Öyle annenizin bulguru değil, tane pilavlık bulgur.

Ama önce okside olmamış bir zeytinyağına ihtiyacınız var. Zeytin yağı ile ilgili yazacağım makale yolda.  Önce soğanı kavurmaya başlıyorsunuz ve pembeleşmeden tatlı kırmızı biberin 4x4mm’lik kıyılmış halini içine atıyorsunuz ve Antakya’dan getirilmiş acı kırmızı biberi arzu ettiğiniz kadar ekleyerek.  Isı yükselip soğan kızarınca bulguru ekleyip kavuruyorsunuz, taa ki şeffaflaşana kadar. Kısacası risotto gibi.  Risotto sevenler size sesleniyorum, iyi pişirilirse bulgur risottadan daha iyi bir eşlikçi. Bulgur kavrulunca tercihan küçük süs domateslerinden 3 tanesini (bir kişilikten söz ettiğimizi unutmayınız) 4 e ayırıp kavurmanın içine atıyorsunuz ve kısa zamanda bulgurun 1,5 i kadar su ekliyorsunuz. Kaynar kaynamaz ocağın olabilecek en en kısık ateşinde 1 saat pişiriyorsunuz.  “Al dente” denilen kıvama, yani dişe gelir (az da olsa çiğneme gerektiren olarak çevrilebilir) kıvama geldiğinde ve hala az da olsa suyu olduğunda pişmesi yeterlidir. Risotto veya paella gibi. Yerlisini yapıyoruz unutmayın. İsterseniz bulguru koyduktan sonra tereyağı da koyabilirsiniz ama yüksek ısıya çıkarmayın aksi takdirde tereyağı kokusu hakim olur.

Kalamar: Yine zeytinyağı, ince kıyılmış sarımsak (sıkılmış veya dövülmüş değil, sarımsağı öldürmeyiniz), ve ince, neredeyse saydam dilimlenmiş zencefil bir arada atılıyor, yağ kızardığında kalamar de ekleniyor. Isı yükselince ince kıyılmış tatlı biber (kapya) eklenerek yanma engellenir. Yine ısı yükselince birkaç süs domatesi 4 e bölünüp atılabilir.

Ülkemizde yapılabilecek onlarca şey varken taklit ve yalanın hakim olmasının nedeni sizce ne?. Bizler salak mıyız? Olmadığımız kesin ama ama salakça mı davranıyoruz. Neden hala popüler kültürün kölesiyiz.  Hiç düşündünüz mü?

Salihli kirazının Antalya’dan geldiği, yalanın iman ile maskelendiği (bilirsiniz dinime imanıma diye bir deyiş vardır), vasat olmanın özendirildiği bir ülkede ne tür bir gelecek bekliyoruz..