Başlığı fakir makarnası atacaktım,  ancak olası art niyetli okuyucaları dikkate alarak değiştirdim. Yani kişisel sansür uyguladım. Zahmet edip okumaya kalkanlar bu yazının kel başa makarna olduğunu düşünebilir ancak iki hafta önce gerçekleşen darbe girişiminin üzerinden geçen zaman içerisinde iş üzerinde yakalananlar dışında hiçbir sorumlunun yakalanmamış olması bana ” eski tas eski hamam” deyimini hatırlattığı için uzmanlık alanım olan makarnaya dönmeye karar verdim.

İsmine aldanmayınız, makarna ucuz görünebilir ama tabak aradaki farkı kapatacak. Daha önceki yazılarımda olduğu gibi burada da yemeğin içindekiler kadar hangi tabakta servis edildiği, hangi şarapla içildiği, kiminle sohbet edildiği çok önemli.  Karım seyahatte olduğu için tek başıma yedim ama gerisini anlatacağım.

Sibel Düzel tabağın sanatçısı. Kaş’da nefis bir galerisi var (http://www.gallery-anatolia.com) ve karımla ilk olarak 20 yıl önce orayı ziyaret etmiştik. Aradan geçen bunca zamana karşın hala limana inen yolda solda, sondan bir önceki aynı binada, aynı güzellikte seramik çalışmalarını sergiliyorlar. Nefis heykeller de var.  Oraya kadar gidip bizden selam söylemeyecekseniz devamını okumanıza gerek yok.

Gelelim makarnaya, normal bildiğiniz makarna ama sevgi ile pişmiş.  Bilirsiniz İtalyancada lezzeti veren makarna mı sosu mu diye bir deyiş vardır, bana kalırsa yanında içilen şaraptır ama kimin pişirdiği herşeyden önemlidir. ( İtalyanca deyime açıklık getireyim aslında ”se non e’ zuppa e’ pan bagnato” tam çevirisi de çorbanın lezzeti değil ise ıslattığı ekmeğin lezzeti).  Yani hoşunuza gittiyse  boşverin, gerisini benim gibileri düşünsün.  Aslında hikaye sarımsak ve zencefil doğru zeytinyağı (ilk ağız sızma) ile çevrildi mi? Kararmadan kırmızı tatlı biber eklendi mi? Domates ekşi ise onu kırmak için bir tık şeker veya tercihen  pekmez kondu mu? Kekik erken konarak acısının çıkması gibi bir hata yapıldı mı?.  Burada olduğu gibi tuz yerine zeytin kullanılabilir. Böylece tatların ayrı tutulması prensibine katkıda bulunulabilir.  Yukardakilerin yanıtı tutarsız ise size Çağrı büfeden (Nişantaşı’ndaki en iyi büfe kanımca, ve 40 yıldır aynı yerde) bir çift kaşarlı tost siparişi vereyim, o sizi idare eder. 

Tabii böyle yumuşak tatların yanında bir dolgun şaraba ihtiyaç var. Size serinletilmiş bir Öküzgözü’ nü öneririm. Kayra veya Kavaklıdere. Muhtemelen diğerleri de güzeldir ama yurdumun üzümlerini işleyen üreticileri tercih ederim.

Görüldüğü gibi yemek yemek bile siyasi tercihlerle dolu bir durumdur. Sanırım son gelişmelerle kilo vereceğim.

Pişirmeye üşenenleri bize bekleriz ama düzgün yerli şarap getiriniz.